Önüne doldurulmak üzere bırakılmış bir staj defterini dead line'ını bilmediğin bir süreçte doldurmak için bu hayatta olduğunun farkında mısın ey nefes alan. Farkında olmadığına eminim , ben de değilim sanırım. Farkında olsaydık zamanın yavaş geçmesinden bu kadar şikayetçi olur muyduk?
Hayat önceden bırakılmış boş bir duvar gibi değil midir boyanmak üzere bekleyen. Her aldığım nefesin bana getirecekleri, denize atladığımda üşüyeceğim kadar belirgin midir?
Benim son sayfalarım kalmış hayatta. Ağlamaktan korkan bir hikayenin sonu yaklaşmış. Ağlamaktan korkan bir hikayeyim sayfalardan sayfalara atlayan, ağlatarak bitecek bir hatıra olmaktan korkan bir izim kimi bedenlerde.
Cennet kapısı açılmadan nafile göz yaşlarım. Aşkı bekliyorum cehennemde ve cennetten davetiye.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder