Doğdum ve öleceğim derken emin olduğun kadar kendi hayatımın baş rol oyuncusu da senaristi de yönetmeni de benim diyorsun ya yeri geldiği zaman işte buna çok gülüyorum.
Seni hiç görmedim ancak senin hayat senaryonda benim etkim belki yüzlerce aracı insan sayesinde seninkinden daha fazladır.
Hayatın için yalnızca nefes alıyorsun, evet baş rol oyuncususun bu doğru amma ve lakin senaryon adını bildiğin bilmediğin yüzlerce insan tarafından yazılıyor sen ise bazen beğenerek bazen beğenmeyerek sergiliyorsun en güzel oyununu ve yönetmenliğini ise engin gökten parlayarak dağılan kimilerinin gördüğü o ışık hüzmesi gerçekleştiriyor.
Bazen fark etmeden yalnızca adlarını bildiğinden emin olduklarının duygularını yaşıyorsun. Öyle bütün hissediyorsun ki kimi aşklarını artık bir uzvunmuş gibi derinden hissediyorsun onun çırpınışlarını.
Bilmediğin birileri, gitmediğin bir yerlerde bir karar veriyor, senin hiç okumadığın senaryona bir virgül atılıyor ansızın bilemiyorsun.
Bir roman yazmak gibi olmuyor nefes alarak vücudunu sıcak tutmak. Sayfalarına kimlerin gireceğini, onların satırlarına kimlerin virgül koyduğunu tahmin edemiyorsun.
Dünya'da sen olmayan her beyin ansiklobedisinden bir bilgi taşıyor, her birimizden var oluyorsun. Var oluyor ve rolünü ödüllere boğulacak kadar iyi taşıyorsun lakin sahnede gülme şansı bulamıyorsun.
Olsun sen ağlarken de mutlusun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder